03 شهريور 1405 / ۱۱ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 118193
دوشنبه 22 ارديبهشت 1404 , 10:42
دوشنبه 22 ارديبهشت 1404 , 10:42


قالیبافی که ما میشناسیم
حسین شریعتمداری
مجروح جنگ را نباید در صف اثبات جانبازی تنها گذاشت
غلامرضا یاوندعباسی
جرایم سازمانیافته علیه عفت عمومی
رحمان الهی
شهدای خدمت
علیرضا ضابطی سیستان
نبرد تنگه هرمز و آینده انرژی
علیرضا رجائی
خطابه آقای خاتمی فاقد حداقل عقلانیت بود
غلامرضا صادقیان
ایران؛ حامی دولت و مقاومت عراق
سعدالله زارعی
از زمین فوتبال امجدیه در تعقیب اسرائیل
دفتر پژوهشهای مؤسسه کیهان
حاکمان قطر، گذشته را خوب یادشان باشد
محمد خامهیار
حجاب؛ نظام جامع عفاف و فرهنگ عمومی
آیتالله عباس کعبی

ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
حق غنیسازی حداکثری ایران و بحث انحرافی ۳/۶۷ درصد
فاش نیوز - مانور یکی در میان مقامات آمریکایی مبنی بر پذیرش یا رد پایینترین حد غنیسازی در ایران، عملیات فریب برای انحراف مسیر مذاکرات است.
برخلاف فضاسازی و قاببندی طرف آمریکایی، اختلاف در مذاکرات بر سر غنیسازی 3/67 درصدی نیست. در این فضاسازی رندانه، توقف غنیسازی بیش از این میزان قطعی تلقی، و چنین وانمود میشود که موضوع مذاکره، امکان یا عدم امکان کف غنیسازی است!
اما واقعیت، چیز دیگری است. اولاً معاهده NPT حق بالاترین میزان غنیسازی را به اعضا از جمله ایران داده و صرفاً ساخت سلاح هستهای را ممنوع کرده است. ثانیاً ایران قبلا در دولت اول اوباما، خباثت حریف را برای چندمین بار تجربه کرده که چگونه وعده توافق بر سر تأمین سوخت ۲۰ درصد رآکتور تهران را دادند، اما در ادامه، بر سر راه خرید آن از کشور ثالث کارشکنی کردند.
آمریکا همان دوره، نیاز ۹۵۰ هزار بیمار به رادیو دارو را که باید در رآکتور تهران تولید میشد، گروگان گرفت و ثابت کرد که ایران نمیتواند تأمین نیازهای خود را به خارج از کشور یا وعدههای دشمن موکول کند.
آمریکاییها همچنین میگویند ایران به جای برنامه هستهای بومی، رآکتور تولید برق و سوخت آن را از طریق کشورهای دیگر تأمین کند. این موضوع هم به خاطر بدعهدی طرفهای آلمانی و فرانسوی، تبدیل به درس عبرت شده است. همان گونه که زیمنس آلمان، تعهد ساخت نیروگاه بوشهر را زیر پا گذاشت، شرکت یوردویف فرانسه نیز حاضر نشده سهم اورانیوم غنی شده به ایران را بدهد و حال آن که از اوایل دهه ۱۹۷۰، ده درصد از سهام و تولیدات غنیسازی یورودیف از سوی ایران خریداری شده است.
بنابراین، هیچ توجیهی ندارد که ایران بخواهد از حق غنیسازی ۶۰ یا ۲۰ درصد عقبنشینی کند و به چانهزنی درباره امکان یا تعطیلی درباره غنیسازی 3/67 درصد بپردازد. این در حالی است که مقامات آمریکایی نه ثبات گفتاری دارند و نه سخنی از لغو مؤثر تحریمها به میان آمده است.
نکته مهم دیگری که هرگز نباید فراموش شود، طلبکاری ایران در برجام (مستند به قطعنامه 2231 شورای امنیت) و قانونشکنی و قرار گرفتن ترامپ در جایگاه متهم است. در این شرایط تیم مذاکرهکننده ایرانی نباید اجازه دهد طرف متهم و مجرم روند چند سال گذشته، فن بدل بزند و در جایگاه شاکی بنشیند.
سرانجام اینکه تا آمریکا تعهد و تضمین معتبری درباره لغو مؤثر و پایدار تحریمها ارائه نکرده، مطلقاً نباید وارد چند و چون محدودسازی برنامه غنیسازی شد.


ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
پارسال همراه بابا، امسال به یادش
فاطمه ملکی















